കാലം കാത്തുവെച്ച വസന്തം

കാലം കാത്തുവെച്ച വസന്തം

ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു,

എല്ലാറ്റിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ടെന്ന്;

വീഴാനും ചിതറാനും,

പിന്നെയൊരു വസന്തമായി മടങ്ങിവരാനും.

നിശ്ശബ്ദ രാത്രികൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു,

ഇരുളിന് എന്നെന്നും വാഴാനാവില്ലെന്ന്;

കാത്തിരിപ്പിന്റെ തീരങ്ങളിൽ

വെളിച്ചം ഉദിച്ചുയരുമെന്ന്.

വാടിയ പൂക്കൾ മൊഴിയുന്നു,

സൗന്ദര്യത്തിനും കാലപരിധിയുണ്ടെന്ന്;

പൊഴിഞ്ഞ ഇതളുകൾക്കിടയിൽ

പുതുനാമ്പിന്റെ പ്രതീക്ഷയുണ്ടെന്ന്.

ഒഴുകുന്ന പുഴ കാണിച്ചുതരുന്നു,

തടസ്സങ്ങൾ യാത്ര മുടക്കില്ലെന്ന്;

പാറകളെ തഴുകിക്കടന്ന്

കടലിലേക്കെത്താൻ വഴിയുണ്ടെന്ന്.

തകർന്ന നിമിഷങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുന്നത്

അനുഭവത്തിന്റെ ആഴമേറിയ പാഠങ്ങൾ;

മുറിവുകൾ ഉണങ്ങുന്ന വേളയിൽ

കരുത്ത് ഉള്ളിൽ പിറവിയെടുക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് തളർന്നുപോകരുത്,

ഇന്നത്തെ വേദനയിൽ തങ്ങി നിൽക്കരുത്;

കാലം കാത്തുവെച്ച സ്വപ്നങ്ങൾക്ക്

ഒരു പുലരി തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകും.

രചന

ജീ ആർ കവിയൂർ

08-10-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)