തുന്നിച്ചേർത്ത ആകാശം

തുന്നിച്ചേർത്ത ആകാശം

പൊട്ടിപ്പോയ നീലാകാശത്തിൻ

കഷണങ്ങൾ പെറുക്കിയെടുത്ത്,

ഓർമ്മകളുടെ നൂലുകൊണ്ടാരോ

മേഘങ്ങളെ തുന്നിച്ചേർത്തു.

മുറിവേറ്റ സന്ധ്യയുടെ നെറ്റിയിൽ

ചുവപ്പിൻ പൊട്ട് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ,

മാഞ്ഞുപോയ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും

നക്ഷത്രങ്ങളായി മാറിനിന്നു.

കാറ്റിന്റെ വിരലുകൾ തൊടുമ്പോൾ

ചില തുന്നലുകൾ ഇളകിയെങ്കിലും,

വീണുപോയ വെളിച്ചത്തുണ്ടുകൾ

വീണ്ടും ചേർത്തുപിടിച്ചു രാത്രി.

പൂർണ്ണമല്ല ആകാശമെങ്കിലും

അതിൽ സൗന്ദര്യം കുറയുന്നില്ല;

പിളർന്ന ഹൃദയം ചേർത്തുവച്ചാൽ

ജീവിതവും ആകാശമാകുന്നു.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

09-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)