ചാരനിറമുള്ള പ്രഭാതം

ചാരനിറമുള്ള പ്രഭാതം

ചാരനിറം പൂശിയ പുലരിയിൽ

ചാരുതയില്ലാതുണർന്നൊരു നഗരം,

മഞ്ഞുതുള്ളി നനഞ്ഞ വഴിയോരങ്ങളിൽ

മൗനം മാത്രം കാവലിരുന്നു.

കിളിക്കൊഞ്ചലുകൾ അകന്നുനിന്നു,

കാറ്റിനും ക്ഷീണമെന്നോ തോന്നി;

ഇന്നലെയുടെ നിഴലുകൾ ചുമന്നുകൊണ്ട്

സൂര്യനും പതിയെ നടന്നു വന്നു.

ജനലരികിൽ കാത്തിരുന്ന കണ്ണുകളിൽ

പാതിവഴിയിൽ മാഞ്ഞൊരു സ്വപ്നം,

എങ്കിലും ദൂരെയൊരു മേഘപ്പാളിക്കപ്പുറം

വെളിച്ചത്തിന്റെ വിത്ത് മുളച്ചിരുന്നു.

ചാരനിറം മായാത്ത ആകാശത്തിലും

പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് നിറം കുറയുന്നില്ല;

ഒരു പുതുദിനം വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ

ജീവിതം വീണ്ടും പുഞ്ചിരിക്കും.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

09-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)