മണ്ണിന്റെ നാഡി

മണ്ണിന്റെ നാഡി

മണ്ണിന്റെ നാഡി മെല്ലെ
മഴത്തുള്ളിയിൽ തുടിച്ചുണർന്നു,
വേരുകൾ മൗനപ്രാർത്ഥനപോൽ
ആഴങ്ങളിലേക്ക് നീണ്ടിറങ്ങി.

വിത്തുകൾ ഇരുളിലായിരുന്നെങ്കിലും
വെളിച്ചം സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു,
കാണാത്ത വളർച്ചയുടെ ഗാനം
ഭൂമി ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു.

തൊട്ടറിയുന്നത് മണ്ണിനെയല്ല,
ജീവന്റെ സ്പന്ദനത്തെയായിരുന്നു,
വേരുകൾ ആഴം തേടിയ നിമിഷം
ആകാശം അടുത്തുവന്നു.

ജീ ആർ കവിയൂർ 
06 08 2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

പ്രഭാത കിരണം