മറന്നുപോയ ദിശ

മറന്നുപോയ ദിശ

വഴികൾ മൗനമായി കാത്തുനിന്നു,
കാൽപ്പാടുകൾ മണ്ണിൽ ലയിച്ചുപോയി,
തിരിഞ്ഞുനോക്കാത്ത നിമിഷങ്ങളുടെ
നിഴൽ മാത്രം കൂടെ നടന്നു.

ദൂരങ്ങൾ പേരില്ലാതെ വിളിച്ചപ്പോൾ,
മനസ്സ് ഉള്ളിലേക്കു യാത്രയായി,
തേടിയ ഉത്തരങ്ങൾ പുറത്തല്ല,
ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ ഉറങ്ങിനിന്നു.

മറന്നുപോയ ദിശ മറ്റൊന്നായിരുന്നില്ല,
സ്വയം മറന്ന മനസ്സിന്റെ വഴിയായിരുന്നു,
ഒരു സത്യം ധൈര്യമായി ഏറ്റുപറഞ്ഞപ്പോൾ,
ജീവിതം തന്നെ ലക്ഷ്യമായി മാറി.

ജീ ആർ കവിയൂർ 
30 07 2026
( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

പ്രഭാത കിരണം