വിളക്കിന്റെ നിഴൽ

വിളക്കിന്റെ നിഴൽ

വിളക്കൊന്നു നിശ്ശബ്ദം ജ്വലിച്ചു,
ഇരുളിനോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല,
തിരിയിലുറഞ്ഞ ചെറുവെളിച്ചം
ചുറ്റും പ്രത്യാശ വിതറിയിരുന്നു.

നിഴൽ പിന്നിൽ നടന്നെങ്കിലും
വെളിച്ചം മുന്നിൽ വഴിയൊരുക്കി,
കത്തുക എന്നൊരു ത്യാഗത്തിലൂടെ
ജീവൻ അർഥം കണ്ടെത്തി.

സ്വയം ഉരുകിയ നിമിഷത്തിൽ
അന്യർക്കായ് പ്രഭാതം ജനിച്ചു,
വെളിച്ചത്തിന്റെ മൗനഭാഷ
ഹൃദയങ്ങൾ വായിച്ചറിഞ്ഞു.

ജീ ആർ കവിയൂർ 
02 08 2026
( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

പ്രഭാത കിരണം