Thursday, April 28, 2016

വറുതിയിലാണ്ട കവിത

വറുതിയിലാണ്ട കവിത


വറുതിയുടെ അറുതിയില്‍
വറ്റി വരണ്ടു പോയി
അക്ഷര കൂട്ടുകളാകെ
നോക്കുന്നിടത്തൊക്കെ
പുല്ലും പുല്‍കൊടിയും
ദാഹത്താല്‍ വാടി കരിഞ്ഞു
പുഴയെല്ലാം പുഴു പോലെ ആയി
ആടും മാടും കോഴിയും കുരുവിയും
തോണ്ട നനക്കാന്‍ ആവാതെ
കരയാന്‍ മറന്നു .
മഴമേഘങ്ങളേ കാണാതെ
വേഴാമ്പലും മയിലും പരവശരായി
സൂര്യന്‍ ഏറെ കോപം കൊണ്ട്
കണ്ണുരുട്ടി തീ തുപ്പി
മരങ്ങളെ വെട്ടിയ കോടാലി
ഒന്നുമറിയാതെ ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
ഹോ..!! വറുതീയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍  ..!!
പിന്നെ എങ്ങിനെ വിട്ടു
പിരിയാതെയിരിക്കുമെന്‍ കവിത...!!

No comments: