Wednesday, April 20, 2011

ഓര്‍മ്മകളിലെ മരുഭൂമിയിലുടെ

ഓര്‍മ്മകളിലെ മരുഭൂമിയിലുടെ






ഓര്‍മ്മകളിലെ മരുഭൂമിയിലുടെ

തനിയെ സഞ്ചരിക്കവേ

വഴി മദ്ധ്യേ കണ്ടോരു

അപരിചിതന്‍ മുഖത്തു ഒരു തേച്ചു പിടിപിച്ച

പുഞ്ചിരിയുമായി അടുത്തു വന്നു

അറിയുമോ നിങ്ങലെന്നെയെന്ന്‍

ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി മൊഴിഞ്ഞു

ഓര്‍ക്കുന്നില്ലയെങ്കിലും ചിരപരിചിതമായ

കേട്ടുമറന്ന ശബ്ദമാണല്ലോ

പ്പെട്ടന്നു ചുണ്ടില്‍ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ

ഉണങ്ങി വരണ്ട തോണ്ടകുഴിയില്‍ നിന്നുമായി

വാചകങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി പുറത്തു വന്നു

എന്നെ നിങ്ങളറിയും അതെ ഞാന്‍

നിങ്ങളുടെ അതീതനായ അന്തരാത്മാവ്

ഇപ്പോഴും നിന്റെ നിഴലായി തണലായിലയുന്നോന്‍

ഇല്ല എനിക്ക് നിന്നെയറിയുകയില്ല

എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ യാത്രകളൊക്കെ യാതനയെറിയതും

നീണ്ടതുമാണ് എന്നിരുന്നാലും തിരിഞ്ഞു

നോക്കുന്ന പതിവുയെനിക്കു ഒട്ടുമേയില്ല

അതുകൊണ്ടു ഒരുപക്ഷെ കുട്ടം പിരിഞ്ഞു പോയതായിരിക്കും

എങ്കിലും ഒന്നുമേ മാറിയിട്ടില്ലല്ലോ

ഞാനും നിങ്ങളും പിന്നെയി വഴിത്താരകളും എന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളും

എന്ന് പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കവേ അപരിചിതന്റെ ചോദ്യം

ഇല്ല മാറിയിട്ടില്ല ഒരു പാട് ഒന്നുമേ

നമ്മുടെ ചിന്തകളും അത് കൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്ന

മാറ്റങ്ങള്‍ അനേകവും

ഉണ്ട് മാറാത്തവയായി ഈ മണ്ണും ആകാശവും

3 comments:

ചന്തു നായര്‍ said...

ഉണ്ട് മാറാത്തവയായി ഈ മണ്ണും ആകാശവും... നല്ല വരികൾ എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും

ചെമ്മരന്‍ said...

നല്ല വരികള്‍.. നല്ല ആശയം! എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും

Lipi Ranju said...

ഇഷ്ടായി കവിത ....