ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

"ഞാൻ കത്തുകൾ എഴുതാറില്ല" (ഗസൽ) ഇക്കാലത്ത് ആരും കത്തുകൾ എഴുതാറില്ല. എല്ലാവരും നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ പോലും ഞാൻ ഇപ്പോൾ കഥകൾ എഴുതാറില്ല. ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വന്ന വാക്കുകൾ എവിടെയോ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കണ്ണാടിയിലും ഞാൻ ഇപ്പോൾ യഥാർത്ഥ കഥകൾ എഴുതാറില്ല. കടലാസിൻ്റെ ഗന്ധം പോലും ഇന്ന് വിചിത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഓർമ്മകളിലേക്കുള്ള കത്തുകളുടെ കഥകൾ ഞാൻ എഴുതാറില്ല. എന്റെ കൈയിൽ ഒരു ഫോണുണ്ട്, പക്ഷേ ദൂരം അതേപടി തുടരുന്നു. ബന്ധങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ പുതിയ കഥകൾ എഴുതാറില്ല. ഗസൽ അതിന്റെ മുഖം അത്രയധികം തിരിച്ചുവിട്ടിരിക്കുന്നു വേദനയുടെ കഥകൾ ഞാൻ വേദനയായി എഴുതുന്നില്ല. ജീ ആർ ഇത് ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ സ്വത്വമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിന് എന്ത് സംഭവിച്ചാലും ഞാൻ കഥകളുടെ കഥകൾ എഴുതാറില്ല. ജീ ആർ കവിയൂർ 21 01 2026 (കാനഡ, ടൊറന്റോ)

കുറും കവിതകൾ 811   ( ഹൈക്കു ശ്രമം)  1. മഴവിൽ വന്നു വാനം നിറമാർന്നു ഹൃദയ പുഞ്ചിരി 2. പുലരി തേടി പുഴയും കാറ്റും ചേർന്ന് കണ്ണീർ മിഴി. 3. കുഞ്ഞു ചിറകിൽ പൂമ്പാറ്റ പറന്നു പോയി  ശാന്തി മൗനം 4. ചുവന്ന പ്രകാശം തുളസിപൂവിൽ വീണു മനസിൽ സന്ധ്യാകിരണം 5. തണൽ മരങ്ങളിൽ കാറ്റ് പാടുന്നു നിമിഷം പക്ഷികൾ ഉറങ്ങുന്നു 6. പൂഴി നിറഞ്ഞവഴി പുതിയ പാദം പതിഞ്ഞു കണ്ണീർ പായുന്നു 7. പകലൊളി മങ്ങി കല്ലിനു മീതെ മഴത്തുള്ളി സ്മൃതി തെളിയുന്നു 8. തുമ്പി പറക്കുമ്പോൾ കുളത്തിലെ ജലം ഇളകി മനസ്സ് തുടിച്ചു 9. നിഴൽ ചുംബിക്കുന്നു വേനൽ ചൂടിലെ മരത്തിൽ നിശ്ശബ്ദ ഗാനങ്ങൾ 10. പുലരി മേഘത്തിൽ കാറ്റു വീശിയകന്നു മനം ഉണരുന്നു ജീ ആർ കവിയൂർ  20 01 2026 (കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)

തീവണ്ടി ഒരു ഓർമ്മ (ഗാനം)   (ഹം.. ഹം.. ഹം..)   പാതകളിൽ നിന്നു മാഞ്ഞു പോയ   ഒരു തീവണ്ടി (X2)   ഒറ്റ കണ്ണുള്ള പിശാചെന്ന് ചിലർ വിളിച്ചു   ദൈവമെന്ന് ചിലർ സ്തുതിച്ചു (X2)   പാറകളെ കടന്നു പൊങ്ങി   മഞ്ഞുപോലൊരു ശബ്ദം ഇളക്കി (X2)   കാറ്റിനെ കൂട്ടാളിയാക്കി യാത്ര ചെയ്ത   അത് ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു (X2)   കുറച്ചുകാലം മുമ്പ് തന്നെ   പാതകളിലെ രാജാവായിരുന്ന   കറുത്ത മഞ്ഞു വടിവെട്ടിൽ   ഇനി കഥയായി മാറി (X2)   ഒറ്റ കണ്ണുള്ള അത്ഭുതം   ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത   കാലത്തിന്റെ ഘട്ടങ്ങളിൽ   ഇനി നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്നു (X2)   പക്ഷേ, ഇന്നും മനസിൽ   ഒരോർമ്മ മാത്രം   അറിയപ്പെടാത്ത, കാറ്റിനൊപ്പം പാടി പോയ   അവളെയും ആ ശബ്ദത്തെയും (X2)   (ഹം.. ഹം.. ഹം.. ) ജീ ആർ കവിയൂർ  21 01 2026 ( കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)

ഉള്ളിലേക്കുള്ള യാത്ര ( ഗാനം) ഓ… ഓ…   ഹാ… ആ…   ആരാണ് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്?   എന്നിലൊളിഞ്ഞ ഞാൻ തന്നെയോ?   അല്ലെങ്കിൽ കാലം മറച്ചുവച്ച   പേരില്ലാത്ത ഒരാളോ?   രൂപങ്ങൾ മാറി മാറി   എന്നെ ചോദ്യംചെയ്യുമ്പോൾ   ആഴങ്ങൾ വിളിച്ചു പറയും   ഞാൻ വെറും ശരീരമല്ലെന്ന്   ഉള്ളിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ   എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ അന്യനാകുന്നു?   മൗനത്തിന്റെ തണലിൽ   ഒരു പ്രകാശം ജനിക്കുന്നു   ഉള്ളിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ   ഭാരം എല്ലാം അലിഞ്ഞൊഴുകുന്നു   പിടിച്ചുവെച്ച സത്യങ്ങൾ   ശ്വാസമെടുത്തുണരുന്നു   പ്രകൃതിയുടെ നിറഭേദങ്ങൾ   കണ്ണാടിയാകുന്ന നിമിഷം   ശബ്ദങ്ങളുടെ വലയിൽ   ഞാൻ എന്നെ കേൾക്കുന്നു   വേഷം അണിഞ്ഞ മനസ്സ്   അഴിച്ചു വെക്കാൻ പഠിക്കുമ്പോൾ   തേടിയ ഉത്തരങ്ങൾ   നിശ്ശബ്ദത്തിൽ വിരിയുന്നു   ഉള്ളിലേക്കു തിരിയുമ്പോൾ   കാലം പോലും നിൽക്കുന്നു   പേരില്ലാ ആകാശത്തിൽ ...

റിപ്പബ്ലിക് ദിന ആശംസകൾ മണ്ണിനോടുള്ള ബന്ധം ഓരോ ആത്മാവും കാക്കണം   ജന്മഭൂമിക്കായി ചിന്തകൾ പുതുതായി വളരണം   അതിരുകൾ കാത്തു കാവലാളുകൾ ജാഗരൂകരായി നിൽക്കും   ചിരിയോടെ തന്നെ പ്രയാസങ്ങൾ സഹിക്കും   ത്രിവർണ്ണത്തിന്റെ അഭിമാനം കണ്ണുകളിൽ നിറയും   ഈ ബോധം തലമുറകളിലേക്ക് ഒഴുകും   ധൈര്യത്തിന്റെ സാക്ഷിയായി ചരിത്രം നിലകൊള്ളും   ഓരോ ശ്വാസവും കടം തീർക്കാൻ വിളിക്കും   ഇന്നത്തെ പാദചുവട് നാളെയെ നിർമ്മിക്കും   ഐക്യത്തിന്റെ ദീപം ഓരോ വീടിലും തെളിയും   സ്വതന്ത്ര ഗണരാജ്യം നിത്യം നിലനിൽക്കും   ഗൗരവവും സ്വാതന്ത്ര്യവും അഭിമാനമായി തുടരും ജീ ആർ കവിയൂർ  21 01 2026 (കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)

തണുത്ത മഴ തണുത്ത മഴ മലകളിൽ മൃദുവായി പെയ്യുമ്പോൾ പാതിരാവിൽ വഴികൾ മഞ്ഞിനാൽ മൂടുന്നു മണ്ണിന്റെ സുഗന്ധം ഹൃദയത്തിൽ നിറയുന്നു പച്ചിലകളിൽ തണുത്ത തുള്ളികളാൽ തിളങ്ങുന്നു കാറ്റ് മൃദുവായി മരങ്ങളെ മൃദുവായി സ്പർശിച്ച് അകലുന്നു പുഴ നീലനിറത്തിൽ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്നു പക്ഷികൾ സന്തോഷത്തോടെ പാട്ടുകൾ പാടുന്നു പനിനീർപൂക്കളിൽ മഴമുത്തുകൾ ചിരിക്കുന്നു വെള്ളം ഇരുകരയേയും സ്നേഹത്തോടെ തഴുകി ഒഴുകുന്നു ഓർമ്മകൾ കണ്ണീർ വാർക്കുന്നു കാലങ്ങൾ തണുത്ത മഴയിൽ നനയുന്നു നിദ്രയെ സ്വപ്നങ്ങൾ ശീതളതയിൽ തലോടുന്നു ജീ ആർ കവിയൂർ  20 01 2026 (കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)