Monday, April 1, 2013

കുറും കവിതകൾ 75

കുറും കവിതകൾ 75

കുടുമ കെട്ടിയാൽ 
കൊടിമയായിയെന്തും 
കോറാമെന്നുണ്ടോ

മേനിയഴകിനെ 
വാക്കഴുക്കാക്കുന്നു 
ഇന്നിൻ പ്രവണത 

ഞാൻ താനല്ല
പിന്നെ ഞാൻ ഞാൻ മാത്രം

വിതുമ്പുന്നു
ഭയമെറ്റുന്നു
വ്യളിമുഖം

അരയിലും കഴുത്തിലും
കാലിലും കെട്ടു കഴിയുമ്പോൾ
ജീവിത നാടകത്തിനു തിരിശീല

ഗാഗുല്‍താ മലയിലെ
ക്രൂശിത ദുഖമീ
വെള്ളിയാഴ്ച

വല്ലവന്റെയും
സദ്യയിലെന്റെ
വീമ്പും വിളമ്പും

അവസരം കിട്ടിയാൽ
വിരൽ കടത്താവുന്ന ഇടത്ത്
തലകടത്തും ചിലർ

വിശപ്പില്ലാതെ കണ്ണുനീരില്ലാതെ
ലാളനമെൽക്കാതെ
കുപ്പയിലെ കളിപ്പാട്ടം

കവിത ഉരുകിയൊഞ്ഞു
മെഴുകുതിരി പോൽ
കവിയുടെ ദുഖാചരണം


ഹൃത്തിൽ സുഖമുണ്ടോ
എന്ന് ചോദിക്കുന്നവനല്ലോ
യഥാര്‍ത്ഥ സുഹൃർത്ത്

മനതാരിൽ
വിരിയുന്നതല്ലോയി മുഖത്തും
മഴവിൽ വർണ്ണങ്ങൾ

മണ്ണിൻ മണവുമായി മഴ
മഷിപുരണ്ടുഎന്നിൽ,
കവിതതിരണ്ടുവന്നു

ഏകാന്തതയുടെ വെയിലേറ്റു
എത്തുന്നവനു ഒരു തണ്ണീർ പന്തലാവട്ടെ
കവിത

1 comment:

ajith said...

തണ്ണീര്‍പ്പന്തലായൊരു കവിത