Monday, April 8, 2013

കുറും കവിതകള്‍ 83


കുറും കവിതകള്‍ 83

അപ്പമെന്നും വീഞ്ഞെന്നും പറഞ്ഞു
പ്രലോഭിച്ചു എന്റെ ശരീരം
പിഴിഞ്ഞ് എടുത്തു രക്ത ബാങ്കുകാര്‍

കൊന്നതാണ്
തിന്നാതെ പാപം തീരില്ല
തിരു ബലി

കേട്ടതൊക്കെ
സത്യമെന്ന് കരുതിയാല്‍
ജീവിതം നരകം തന്നെ

എന്നും ചെയ്യും പ്രവര്‍ത്തികള്‍
ഗുഗുപ്സാവകാമായി മാറുന്നു
ആവര്‍ത്തന വിരസത

ഇന്നെന്റെ പുസ്തകത്തില്‍
എഴുതാപുറം
വിരസമാര്‍ന്ന ഞായര്‍

നിന്റെ വരണ്ടുണങ്ങിയ
ചുണ്ടുകളില്‍ പെട്ടന്ന് എങ്ങിനെ
വസന്തം വിരിഞ്ഞു

സൂര്യാസ്തമയം
നാടോടി തലചായ്ക്കാന്‍
ഇടം തെടി കട തിണ്ണകള്‍ തോറും

വീടണഞ്ഞൊരു
പാദങ്ങള്‍ക്കു മോചനം
ഷൂവിന്‍ ഉള്ളില്‍ നിന്നും

കണ്ണുനീര്‍ പോഴിക്കുന്നതും
ഒരു കലയാണ്‌
എല്ലാവരാലും കഴിയിലല്ലോ

സ്നേഹം കെട്ടിഞാന്നു
ചാകുന്നത് എപ്പോഴും
കെട്ടു താലിയിന്‍മെലാ....(എന്‍ എന്‍ പിള്ള)

മണി മേടയിലേറിയപ്പോള്‍
പറയാനുള്ളത് ഒക്കെ
അരണയെ പോലെ

കുതറി ഓടുന്ന മേഘങ്ങളേ
തടുത്തു നിര്‍ത്തും മലകളെ
കാത്തു കിടക്കുന്ന വയല്‍

ഓലപ്പീലികള്‍
കൈയ്യാട്ടി വിളിച്ചു
വരുക നാട്ടിലേക്കെന്നു

2 comments:

ajith said...

വരിക നാട്ടിലേയ്ക്ക്

കൊതിയേറ്റുന്ന ഒരു വിളി

സൗഗന്ധികം said...

കണ്ണുനീര്‍ പോഴിക്കുന്നതും
ഒരു കലയാണ്‌
എല്ലാവരാലും കഴിയിലല്ലോ