Sunday, June 10, 2012

ഓര്‍മ്മകളിലെന്നും ജീവിക്കുന്നു


ഓര്‍മ്മകളിലെന്നും ജീവിക്കുന്നു 


ഇടവപാതിയുടെ ഇറയത്തു നിന്നു
ഇടറുമനവുമായങ്ങു കാത്തുനില്‍ക്കെ
ഇണപിരിയത്തോരെന്‍ ഓര്‍മ്മകുലെത്തി നില്‍ക്കും
ഈണമായി പാടി അരികില്‍വന്നു
ഈറന്‍ മുടിയിഴകൊതിമെല്ലെ അരികില്‍വന്ന്‍
ജലകണങ്ങളാലെന്‍ നിദ്രക്കു ഭംഗമായിയോരോ
നാളുകളൊക്കെ കൊതിയോടെ
ഓമനിക്കുന്നുയിന്നുമെന്നും
ഓമലാളെ നിന്‍ കളിചിരി മായും മുന്‍പേ
കാലത്തിന്‍ കണ്ണുകള്‍ ക്രൂരത കാട്ടി 
തളര്‍ത്തികിടപ്പിലാക്കി നിന്നെ കടന്നകന്നു
തോരാത്ത  കണ്ണുനീരു കുടിച്ചു ഞാനും
കരഞ്ഞു തളര്‍ന്ന മനസുമായി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
സഹതാപം ചൊല്ലി പിരഞ്ഞു പോയെല്ലാരും 
പിന്നെ  കഴിവിനുമപ്പുറം ഏറെയായി ഞാനങ്ങു
കരുതിയേറെ നിന്നെ മരുന്നും മന്ത്രവും 
ഇടനെഞ്ചിലെ ചൂടുമായി കാത്തിരുന്നു 
കണ്ണടച്ചു നീയെന്നെ കളിപ്പിച്ചുവോ
വേര്‍പ്പെട്ടപ്പോഴും പുഞ്ചിരി പൂക്കള്‍ നല്‍കി 
എല്ലാമാറിഞ്ഞു നിന്‍ അരികത്തിരുന്നു കരഞ്ഞു പോയി
മറക്കുവാനാക്കാതെ ഇന്നുമെന്നും 
ആ അസ്ഥി മാടത്തറയിലായി
കാത്തു നിന്നു വിതുമ്പിപ്പോയി 
ഓര്‍മ്മകളെന്നെ തനിച്ചാക്കി നീ നടന്നകന്നോ

4 comments:

ajith said...

ഓര്‍മ്മകളില്‍ ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മരണമില്ല

c.v.thankappan said...

ഓര്‍മ്മയുടെ നൊമ്പരമായ് പെയ്തിറങ്ങുന്ന വരികള്‍!
ആശംസകള്‍

ജീ . ആര്‍ . കവിയൂര്‍ said...

ഓര്‍മ്മകളിലും ജീവിക്കാന്‍ അനുവദിക്കില്ല കാലം അതെ അജിത്‌ ഭായി തങ്കപ്പെട്ടാ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്ക് നന്ദി

ഞാന്‍ പുണ്യവാളന്‍ said...

ആശംസകള്‍