Monday, May 23, 2011

ഉള്ളിലുണര്‍ന്നതു

ഉള്ളിലുണര്‍ന്നതു


ഉണര്‍ന്നിരുന്നു എഴുതുന്നതിനെക്കാള്‍

ഉറക്കത്തിലെ കനവിലല്ലോ കവിതയവള്‍

ഉറഞ്ഞു തുള്ളി ഉണര്ത്തിടുമ്പോള്‍

ഉണ്മയാര്‍ന്ന വരികള്‍ എഴുതാതെയായി ഇപ്പോള്‍

ഉപ്പോളം ഇഷ്ടമെന്ന് പറഞ്ഞു ഏറ്റു വാങ്ങിയിപ്പോള്‍

ഉഷസും രാവും ഏറെ സൃഷ്ട്ടിക്കും പ്രവര്‍ത്തികള്‍

ഉര്‍ന്നു പകര്‍ന്നു തരുമി കാളിന്ദിയിലുടെ

ഉഴലുമ്പോള്‍ പറയാതെ ഇരിക്ക വയ്യ

ഉഷ്മളമേകും ഈ കവിത തരും

മനസ്സിന്റെ ആഴത്തിലേറ്റ മുറിവുകള്‍

മറ്റാരും കാണുന്നില്ലല്ലോ മറവുകള്‍

മിഴി നീര്‍കണം ആരും കാണാതെ മറച്ചു

മടിച്ചു കൈമുട്ടുകലാല്‍ മായിച്ചു

മധുരം പകരുമാ ഓര്‍മ്മകള്‍ തന്‍ മായികമാം

മലര്‍ പോലെ വിരിയുമാ പ്രണയ മന്ദഹാസത്തിനായി
 
മരുവുന്നുയെന്നും ഉണങ്ങട്ടെയെന്‍ കവിതയാലെ മുറിവുകള്‍

1 comment:

ajith said...

അതേയതേ, കവിതകളാല്‍ മുറിവുണങ്ങട്ടെ