ക്ലീഷേകളുടെ ചുമരിന് അപ്പുറം”

 ക്ലീഷേകളുടെ ചുമരിന് അപ്പുറം”

പഴയ വാക്കുകളുടെ വഴികൾ നീളുന്നു,  

എല്ലാവരും നടന്ന പാതകൾ തന്നെയവ.  

“മനസ്സ് കടൽ പോലെ” എന്ന് പറയുന്നു,  

തിരമാലകളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാത്തവ.  

“കണ്ണുകളിൽ നക്ഷത്രം” എന്ന് വരികൾ നിറയും,  

അവയിൽ ഇരുളിൻ്റെ നിഴൽ മറയും.  

“പ്രണയം പൂവ്” എന്ന് പകർന്നു പറയുമ്പോൾ,  

മുള്ളിൻ്റെ നോവ് മറക്കപ്പെടുന്നു.  

ഒരേ പോലെ ന്യൂനതമായ ഉപമകൾ,  

അവയിൽ ശബ്ദങ്ങൾ ഒളിച്ചുപോകുന്നു.  

വാക്കുകൾക്ക് ചിറകുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും,  

അവ പറക്കുന്നത് ഒരേ ആകാശത്തിലേക്ക്.  

പുതിയ വഴികൾ കഥകൾ തേടുന്നു,  

നിറങ്ങൾ വരികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു,  

കേട്ടത് പകർന്നു പറയാതെ,  

കണ്ടത് കഥയും കവിതയായും മാറട്ടെ.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

17 03 2026

(കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)