Tuesday, March 27, 2012

ഞങ്ങളും ജീവിക്കട്ടെ


ഞങ്ങളും ജീവിക്കട്ടെ 

എല്ലാം മറന്നു കുതിച്ചോടും

നിങ്ങളെല്ലാം കാലത്തിനോടൊപ്പം 

കടമകളൊക്കെ കടമ്പകളായി   

വന്നു നീര്‍മിഴിനിറക്കുന്നു 

വേപഥുതു തൂകി വിധിയെ പഴിച്ചു

ഒടുക്കുന്നു ജീവിതമത്രയും 

ചരിക്കാനാവാതെ ചിരിതൂകി  

വിരക്തമാവാത്ത മനസ്സിന്‍ ബലത്തോടു
ജന്മ  പാപങ്ങളെ ഒക്കെ മറന്നങ്ങു 
ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു വായിക്കു ഇരതേടി 
അറപ്പോടെ വെറുപ്പോടെയകറ്റുക വേണ്ട ഒരിക്കലും      
ലോകമേ വേണ്ടെനിക്കു സഹതാപ വാക്കുകള്‍ 
വേണ്ടത്  അല്‍പ്പം കാരുണ്യം മാത്രം 
കരുതുക  ഞങ്ങളും ഈ ഭൂമിതന്‍ 
തുല്യ അവകാശികളെന്നു

2 comments:

ajith said...

അതേ, തുല്യാവകാശികള്‍

sm sadique said...

കവിത അസ്സലായി. “പക്ഷെ;” ഒട്ടനവധി ചോദ്യങ്ങളൂമായി ഇത്തരം പക്ഷെകൾ പ്രതിഷേധിച്ചും പ്രതികരിച്ചും.....