Monday, March 19, 2012

പാരതന്ത്ര്യം


പാരതന്ത്ര്യം      
 
അവള്‍ അവനോടു 
നീ  കെട്ടിയ  ചരട്  
ഞാന്‍  നല്‍കിയ  സ്നേഹത്തിനു 
എന്നില്‍  നീ  നിറച്ചില്ലേ  വിഷം 
ഇന്ന്  ഞാന്‍  അറിയുന്നു  അന്ന് 
ഉള്ള   എന്റെ   സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍  മധുരം 


 അവനുമുണ്ടേ  പറയാന്‍ 
വിയര്‍പ്പിറ്റിച്ചു  കലപ്പയാല്‍  ഉഴുതു 
 വിത്ത്‌ ഞാന്‍   പാകിയില്ലേ സ്നേഹത്തോടെ 
 ഇന്ന്  ഞാന്‍  വെള്ളം  നനക്കാനും 
 വളമിട്ടു  വളര്‍ത്താനുമുള്ള  വിത്തത്തിനായി 
 അലയുന്നില്ലേ  അപ്പോള്‍  എന്റെ  സ്വാതന്ത്ര്യമോ  

1 comment:

ഞാന്‍ പുണ്യവാളന്‍ said...

മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിലെ കാണാ വശങ്ങളാണിത്

വളരെ നല്ല കവിത അടി പൊളി

നീ കെട്ടിയ ചരട്
ഞാന്‍ നല്‍കിയ സ്നേഹത്തിനു
എന്നില്‍ നീ നിറച്ചില്ലേ വിഷം
ഇന്ന് ഞാന്‍ അറിയുന്നു അന്ന്
ഉള്ള എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍ മധുരം