Saturday, March 3, 2012

കുട്ടിത്തം മൊഴിഞ്ഞു


കുട്ടിത്തം മൊഴിഞ്ഞു 

 കളിപ്പാട്ട പെട്ടിയില്‍  
മകന്റെ ഇങ്കിത പ്രകാരം നിത്യവും 
ചത്തു ജീവിക്കുന്നു പാവകള്‍  

കടല്‍ തീരത്തെ തിരക്കൊഴിഞ്ഞു  
എന്നാല്‍ മണലാല്‍ നിറഞ്ഞു കിടന്നു
കുട്ടികളുടെ  ചിരട്ട പാത്രങ്ങളും ചിപ്പികളും

മകളവളുടെ ഏകാന്തതക്കു കൂട്ടായി 
ഊതി  പതപ്പിച്ച  നീര്‍കുമിളകള്‍ ചുറ്റിനും     

ഭൂമിയുടെ  സ്വപ്നം  പൊലിയും വരേയ്ക്കും 
രാത്രി മുഴുവന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു 
ചന്ദ്രനിലെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം  

കുട്ടിയുടെ മുറുക്കി പിടിച്ച  മുഷ്ടിക്കുള്ളില്‍ 
ഒന്നുമേ ഇല്ലായിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ളംപോലെ 


4 comments:

Sandeep.A.K said...

"കുട്ടിയുടെ മുറുക്കി പിടിച്ച മുഷ്ടിക്കുള്ളില്‍
ഒന്നുമേ ഇല്ലായിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ളംപോലെ "
നന്നായി വരികള്‍ ....
"മകന്റെ ഇങ്കിത പ്രകാരം" - ഇംഗിതം എന്ന് തിരുത്തുമല്ലോ....

ഞാന്‍ പുണ്യവാളന്‍ said...

കുട്ടിയുടെ മുറുക്കി പിടിച്ച മുഷ്ടിക്കുള്ളില്‍
ഒന്നുമേ ഇല്ലായിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ളംപോലെ

കാഴ്ചയില്‍ ലളിതവും എന്നാല്‍ സൂക്ഷ്മവുമായ വരികള്‍ ആശംസകള്‍ ജി

MyDreams said...

ലളിതം സുന്ദരം

പൊട്ടന്‍ said...

എനിക്ക് വളരെ വളരെ ഇഷ്ടമായി ഈ കവിത.