മനുഷ്യരുടെ വില

മനുഷ്യരുടെ വില
മനുഷ്യന്റെ വില തിരിച്ചറിയാൻ പഠിക്കണം,
മനസ്സിന്റെ വാതിൽ തുറന്നുവെക്കണം.
കൂരകൾ തകർന്നാൽ കാറ്റും വഴിമാറും,
കാലം തിരിയുമ്പോൾ കാഴ്ചയും മാറും.

ഒരിക്കൽ ചേർത്ത കൈകൾ അഴിഞ്ഞുപോകും,
ഒപ്പമിരുന്ന നിഴലുകൾ മാഞ്ഞുപോകും.
പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ ബാക്കിയാകും,
പിരിയാത്ത വേദനകൾ കൂട്ടായിരിക്കും.

സ്വാർത്ഥത മൂടിയ ബന്ധങ്ങൾ വാടും,
സൗഹൃദം തേടിയ ഹൃദയങ്ങൾ വാടില്ല.
കൊടുത്ത കരുതൽ കണക്കാക്കി നിൽക്കാതെ,
കഴിയുന്ന നന്മ വഴിയിൽ വിതറണം.

വന്നവർ എല്ലാവരും കൂടെയുണ്ടാവില്ല,
പോയവർ എല്ലാവരും ഓർമ്മയാവില്ല.
എങ്കിലും നമ്മൾ നടന്ന പാതകളിൽ,
നമ്മുടെ നന്മയുടെ പാടുകൾ ശേഷിക്കും.

പദവിയും പണവും പൊടിയായി ചേരും,
പേരും പ്രശസ്തിയും കാറ്റായി പറക്കും.
ഒടുവിൽ മനുഷ്യനിൽ ശേഷിക്കുന്നതെന്ത്?
മറ്റൊരു ഹൃദയത്തിൽ തെളിച്ചൊരു വെളിച്ചം.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
06-10-2026
തിരുവല്ല, കവിയൂർ

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത