അപരിചിതരായവർ

അപരിചിതരായവർ
ഹൃദയംകൊണ്ടു ചേർത്ത ബന്ധങ്ങൾ,
കാലം കടന്നപ്പോൾ കാറ്റിലലിഞ്ഞു;
ആവശ്യമുള്ളിടത്തോളം മാത്രം
ചിലർ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.

സ്നേഹത്തിന്റെ ചൂടേകിയ കൈകൾ
സ്വാർത്ഥതയുടെ നിഴലിൽ തണുത്തു;
കൂടെ നടന്ന വഴികൾക്കൊക്കെയും
ഒടുവിൽ അന്യവഴികളായി.

നൽകിയ നന്മകൾ ഓർമ്മയാകാതെ,
നേടിയ നേട്ടങ്ങൾ മാത്രം ശേഷിച്ചു;
ബന്ധമെന്ന പേരിൽ ചേർന്നവർ
ബന്ധനമഴിഞ്ഞപ്പോൾ അകന്നുപോയി.

മിഴിനനവിന് സാക്ഷിയാകാതെ
മൗനം മാത്രം കൂട്ടായി നിന്നു;
മനസ്സറിഞ്ഞു ചേർത്തുവച്ചവർ
മനസ്സറിയാതെ മറന്നുപോയി.

എങ്കിലും പിണക്കമില്ല,
പരാതിയുമില്ല, പരിഭവവുമില്ല;
അകന്നുപോയ ഓരോരുത്തരും
ഒരു പാഠം സമ്മാനിച്ചുപോയി—

ബന്ധങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാം,
പക്ഷേ പ്രതീക്ഷകൾ കുറച്ചുവെക്കാം;
സ്നേഹം പകരാൻ മടിക്കേണ്ട,
തിരിച്ചുകിട്ടുമെന്നു മാത്രം
മനസ്സിൽ കാത്തിരിക്കരുത്.

ജീ ആർ കവിയൂർ
04-10-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത