പൊടിപിടിച്ച സ്വപ്നങ്ങളുടെ മുറി

തുറക്കാതെ കിടന്നൊരു വാതിലിനുള്ളിൽ

വെയിൽ പോലും കയറാതെ നിന്നു,

ജനൽപ്പാളിയിലെ നേർത്ത വിടവിലൂടെ

ഒരു കിരണം മാത്രം എത്തിനിന്നു.

ചുമരോട് ചേർന്ന പഴയ അലമാരയിൽ

താളുകൾ മഞ്ഞനിറം പൂണ്ടിരുന്നു,

തൊടാതെ കിടന്ന ആഗ്രഹങ്ങളിൽ

കാലത്തിന്റെ വിരലടയാളമുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ ആകാശം വരച്ചിരുന്ന

ചിത്രപ്പലക താഴെ വീണുകിടന്നു,

പാതിവഴിയിൽ നിർത്തിയ യാത്രയുടെ

ഒരു ഭൂപടം മടക്കിവെച്ചിരുന്നു.

പൊടിയുടെ നേർത്ത പാളിക്കടിയിൽ

ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി മിന്നിനിന്നു,

അത് കണ്ട നിമിഷം മനസ്സിലായി—

മരിച്ചത് സ്വപ്നമല്ല,

അതിനെ വിളിച്ചുണർത്തിയ ശബ്ദം മാത്രം.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

30 -09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍