ഒറ്റമരത്തിന്റെ തണൽ

ഒറ്റമരത്തിന്റെ തണൽ

വഴിയരികിൽ ഒറ്റയ്ക്കൊരു മരം,

വെയിലിനെ മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങി,

കടന്നുപോകുന്ന യാത്രക്കാർക്കായി

ശീതളമായൊരു ഇടം വിരിച്ചു.

അതിന്റെ ചില്ലകളിൽ കിളികൾ

താൽക്കാലിക കൂടുകൾ തീർത്തു,

പറന്നുപോയ ശേഷവും അവിടെ

ചിറകുകളുടെ ചലനം ശേഷിച്ചു.

തളർന്നൊരു പഥികൻ വന്നാൽ

ചോദിക്കാതെ ചേർത്തുനിർത്തും,

പേരോ നാടോ അറിയാതെയും

ഇലകൾ സാന്ത്വനം പകരും.

മഴക്കാലത്ത് തുള്ളികൾ ചുമന്ന്,

വേനലിൽ ചൂട് സഹിച്ച്,

സ്വന്തം ക്ഷീണം പറയാതെയൊരു

ജീവിതം അത് തണലായി നൽകി.

ഒടുവിൽ മനസ്സിലായി—

ഒറ്റയ്ക്കു നിൽക്കുന്നതല്ല ഏകാന്തത;

സ്വന്തം ചൂട് മറന്ന്

മറ്റൊരാൾക്ക് ശീതളതയാകുമ്പോഴാണ്

ജീവിതം ഒരു തണലാകുന്നത്.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

30 -09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)