മാറ്റം അനിവാര്യം

മാറ്റം അനിവാര്യം
വെള്ളത്താടിയുടെ ഭാരമൊഴിഞ്ഞു,
ഉള്ളിലൊരു പുത്തൻ വസന്തം വിരിഞ്ഞു.
മാഞ്ഞുപോയ് ഇന്നലെ കണ്ടൊരു പഴമ,
വന്നുചേർന്നു മുഖത്തൊരു പുതുമ.

കവിളിൽ തൊട്ടുതലോടും കാറ്റ്,
കണ്ണടയ്ക്കുള്ളിൽ തിളങ്ങും നോട്ടം.
മീശ മാത്രം കാത്തുനിൽക്കും ഭംഗി,
കണ്ടവരൊക്കെയും നോക്കിനിൽക്കും ചിരിയോടെ.

വയസ്സൊരു സംഖ്യ മാത്രമെന്നു ചൊല്ലി,
മനസ്സിതാ വീണ്ടും ചെറുപ്പമായി തുള്ളി.
മിനുസമാർന്നൊരു മുഖകാന്തിയോടെ,
ചിരി വിരിയുന്നു ചുണ്ടിലൊരു നേർത്ത പൂവായി.

മാറ്റമല്ലോ പ്രകൃതിതൻ വരം സദാ,
പുതിയ രൂപം പകരുമത് ഉന്മേഷമേറെ.
ആത്മവിശ്വാസത്തിൻ പുഞ്ചിരി ചൂടി,
നടന്നീടാം നമുക്കീ പുതുവഴികളിലൂടെ!

ജീ ആർ കവിയൂർ
04-10-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത