നഷ്ടങ്ങൾക്കപ്പുറം

നഷ്ടങ്ങൾക്കപ്പുറം
നൊമ്പരങ്ങൾ പലപ്പോഴും
നോവറിയാത്തവരാണ് തരിക;
എന്നാൽ എന്റെ ജീവിതം
ഒരു നിഷ്കളങ്ക മുഖം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു.

ചിരിയുടെ പിന്നിലെ കണ്ണുനീരിൻ
നനവാരും കണ്ടില്ല;
നിർദോഷമായൊരു ഹൃദയത്തിൽ
വിധി മുറിവുകൾ വരച്ചുവച്ചു.

പാതിവഴിയിൽ സ്വപ്നങ്ങൾ
നിശ്ശബ്ദമായി വീണുടഞ്ഞു;
സ്വന്തമെന്നു ചേർത്തുപിടിച്ചവർ
കാലത്തിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് നടന്നു.

പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ
നെഞ്ചിൽ കല്ലുകളായി കിടന്നു;
കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ
പരിചിതനല്ലാത്തൊരാളെ കണ്ടു.

എങ്കിലും വീണുപോയിടത്ത്
ഞാൻ അവസാനിച്ചില്ല;
ചാരമായ പ്രതീക്ഷകളിൽ നിന്ന്
പുതിയൊരു പ്രഭാതം പിറന്നു.

ഇന്നെന്റെ നിശ്ശബ്ദത
പരാജയത്തിന്റെ അടയാളമല്ല;
കടന്നുപോയ ഇരുളിനുമേൽ
ഞാൻ തെളിച്ച ദീപമാണ്.

എന്നെ മാറ്റിമറിച്ച കാലത്തോട്
ഇനി പരിഭവമില്ല—
നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ കണക്കുകൾക്കപ്പുറം
എന്നിൽ ശേഷിച്ചതാണ്
എന്റെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത്.

ജീ ആർ കവിയൂർ 
04 10 2026
( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത