എന്റെ ഈശ്വരാ...

എന്റെ ഈശ്വരാ...
എന്നിൽ തന്നെ
എനിക്ക് അഹങ്കാരം തോന്നുന്നൊരു നാൾ
ഒരിക്കലും വരുത്തരുതേ...

ലഭിച്ചതിൽ ലഹരിയാകാതെ,
നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ തകർന്നുപോകാതെ,
കൈവരുന്നതെല്ലാം
നിന്റെ കൃപയെന്ന് കരുതുന്ന
വിനയം മാത്രം തരണമേ...

എന്റെ വാക്കുകൾ
ആരുടെയും കണ്ണീരാകരുതേ;
എന്റെ സാന്നിധ്യം
ആർക്കും ഭാരമാകരുതേ;
എന്റെ യാത്ര
കടന്നുപോയിടത്ത്
ഒരു നന്മയെങ്കിലും
ശേഷിക്കട്ടെ...

എന്നെ കണ്ടവർക്ക്
ഒരു സ്നേഹമാകാനും,
എന്നെ അറിഞ്ഞവർക്ക്
ഒരു വിശ്വാസമാകാനും,
എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നവർക്ക് പോലും
ഒരു നല്ല ഓർമ്മയാകാനും
കഴിയട്ടെ...

ഒരുനാൾ,
എന്റെ പേര് ആരുടെയെങ്കിലും
പ്രാർത്ഥനയിൽ പതിയുമ്പോൾ,
അത് എന്റെ നേട്ടമല്ല—
നീ തന്ന അനുഗ്രഹമാണെന്ന്
തിരിച്ചറിയാനുള്ള
വിനയം കാത്തുകൊള്ളണമേ...

പേരൊന്നും വേണ്ട,
പുകഴ്ചയൊന്നും വേണ്ട;
കാലം മായ്ച്ചുകളയാത്ത
ഒരു നല്ല ഓർമ്മ മാത്രം മതി...

എന്റെ ഈശ്വരാ,
എന്റെ ജീവിതം
എന്നെ ഉയർത്താനുള്ളതല്ല,
മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ
ഒരു ചെറിയ വെളിച്ചമാകാനുള്ളതാകട്ടെ...

അത്രയും മതി.
അതിലപ്പുറം
ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല.

ജീ ആർ കവിയൂർ 
03 10 2026
( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത