മുഖംമൂടി

മുഖംമൂടി

പുഞ്ചിരിയുടെ പിന്നിലൊളിപ്പിച്ച

എത്രയോ നനവുകൾ കാണാതെ,

ചുറ്റുമുള്ളവർ കടന്നുപോകുന്നു

ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനെന്ന് കരുതി.

വാക്കുകളിൽ വെളിച്ചം വിതറി

ഉള്ളിൽ ഇരുട്ടുമായി ചിലർ,

സ്വന്തം വേദന മറച്ചുവെച്ച്

മറ്റുള്ളവർക്ക് ആശ്വാസമാകുന്നു.

തനിച്ചാകുന്ന രാത്രികളിലാണ്

മനസ്സ് അതിന്റെ കഥ പറയുന്നത്,

പകലിൽ ചിരിച്ച മുഖം

രാത്രിയിൽ നിശ്ശബ്ദമായി കരയുന്നു.

ആരോടും പരിഭവമില്ലാതെ

തകർന്ന കഷണങ്ങൾ ചേർത്തുവെച്ച്,

നാളെയെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ

വീണ്ടും ഒരു പുഞ്ചിരി ധരിക്കുന്നു.

നമ്മൾ കാണുന്നത് മുഖം മാത്രം,

അതിനുള്ളിലെ യാത്രയല്ല;

അതുകൊണ്ടാവാം ചില മനുഷ്യരെ

മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ജീവിതം പോലും പോരാതെ പോകുന്നത്.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

30 09 2026

( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)