കാലം മായ്ക്കാത്ത അടയാളം

കാലം മായ്ക്കാത്ത അടയാളം

കാലം കടന്നുപോയ വഴിയിൽ
പാദമുദ്രകൾ മാഞ്ഞുപോയി,
പക്ഷേ ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞത്
മഴയ്ക്കുപോലും മായിക്കാനായില്ല.

വർഷങ്ങൾ നിറം കവർന്നിട്ടും
ഒരു മുഖം തെളിഞ്ഞുതന്നെയുണ്ട്,
പഴയൊരു പാട്ടിന്റെ ഈണത്തിൽ
ഒരു കാലം വീണ്ടും ഉണരുന്നു.

കാറ്റിൽ പറന്നുപോയ കത്തുകൾ
വിലാസം മറന്നുപോയെങ്കിലും,
അവയിലെ സ്നേഹത്തിന്റെ ചൂട്
വിരലുകളിൽ ഇന്നും തങ്ങിനിൽക്കും.

ജീവിതം വഴിമാറിയപ്പോഴും
ആ സ്പർശം മാറിയില്ല;
ദൂരം നീണ്ടുപോയിട്ടും
ബന്ധത്തിന്റെ നൂൽ പൊട്ടിയില്ല.

ഒടുവിൽ മനസ്സിലായി—
കാലം ശരീരത്തെ മാറ്റിയാലും,
സത്യമായി തൊട്ടൊരു നിമിഷത്തെ
ഒരു യുഗത്തിനും മായ്ക്കാനാവില്ല.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
30 -09-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത