അറിവ്

അറിവ്
ചിരിച്ചപ്പോൾ ചുറ്റും വന്നവർ,
കരഞ്ഞപ്പോൾ അകന്നുപോയി,
സന്തോഷത്തിൻ കൂട്ടുകാരെല്ലാം
ദുഃഖത്തിൽ എവിടെയോ പോയി.

കൂടെ നടന്ന പാതകളൊക്കെ
കാലം മായ്ച്ചു കളഞ്ഞുപോയി,
പറഞ്ഞ വാക്കും നൽകിയ സ്നേഹവും
ഓർമ്മയിൽ മാത്രം ബാക്കിയായ്.

കൈവശമുള്ള കാലമത്രയും
സ്വന്തമെന്നു കരുതരുത്,
കൂടെ വന്ന ഓരോരുത്തരും
ഒടുവിൽ കൂടെയുണ്ടാകില്ല.

വെയിലിൽ കൂടെ നടന്ന നിഴൽ
ഇരുളിൽ എവിടെയോ മറയും,
വെളിച്ചമെത്തുന്ന നാളുകളിൽ
വീണ്ടും അരികിൽ വന്നുചേരും.

പണവും പേരും നേടിയാലും
മനസ്സിന് സമാധാനം വേണം,
ലോകം മുഴുവൻ സ്വന്തമാക്കിയാലും
സ്വന്തമൊരു ഹൃദയം വേണം.

വീണുപോയാൽ എഴുന്നേൽക്കാൻ
സ്വന്തം കരുത്ത് പഠിക്കണം,
തനിച്ചാകുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ
സ്വയം കൂട്ടായി നിൽക്കണം.

ചുറ്റുമുള്ളവർ മാറിപ്പോയാൽ
ജീവിതം തീരുകയില്ല,
നമ്മളിലുള്ള വെളിച്ചമുണ്ടെങ്കിൽ
ഇരുട്ട് നമ്മെ തോൽപ്പിക്കില്ല.

ചിരിയും കണ്ണീരും മാറിമാറി
കാലം മുന്നിൽ ഒഴുകിപ്പോകും,
കൂടെ വന്നതെല്ലാം വിട്ടുപോകും—
അതാണ് ജീവിതം നൽകുന്ന അറിവ്.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
29 -09-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത