Monday, March 30, 2015

കുറും കവിതകള്‍ 341

കുറും കവിതകള്‍ 341

തുഴഞ്ഞകലുന്നു തിക്തയെറും
ജീവിത തീരങ്ങള്‍ തേടി
ഓളങ്ങള്‍ കല്‍പ്പടവോളം .

പാദങ്ങളുടെ ചലനം  
ഒടുങ്ങാത്ത നടത്തം
തലമുറകളുടെ തേമാനം

പൂമാനതാഴെ
തെളിമഴ ...
മനം കുളിര്‍ത്തു

ഐക്യമെന്നും
മഹാബലം
പ്രകൃതിയെന്ന പാഠപുസ്തകം

ഭൂമി ഉരുണ്ടതല്ലന്നാരു പറഞ്ഞു
മുത്തശിക്കു ഇന്നും ബാല്യം

മലയുടെ മാറിലുടെ
യന്ത്രകുതിപ്പുകള്‍ .
ചരക്കുകളുടെ സമാന്തര ചലനം

ഒഴുകി കുതിക്കും
മലരിയില്‍ പെട്ട് ഉരുളന്‍ കല്ലുകള്‍
ജീവിത പെരുക്കങ്ങളേറെ

അനന്തതയില്‍ നിന്നും
നിത്യമാം പ്രകാശധാര
പെയ്യ്തിറങ്ങി ഹൃദയാനന്ദം

 ചോലമര ഛായയില്‍
ശാന്തമായി രാപാര്‍ക്കാം
മനം പോലെ മുഖവും 

No comments: