Thursday, April 26, 2012

ഏകനായി

ഏകനായി 

ഒരു നുള്ളു കുങ്കുമവും 
ഒരു നൂലിഴയിലോതുങ്ങും
താലിച്ചരടില്‍ കെട്ടപ്പെട്ടതാണോ  
ഞാനും നീയുമായുള്ള ബന്ധമത്രയും
മറക്കുവാനാവാത്ത പൊറുക്കുവാനാവാത്ത
ചൊരി മണല്‍ വാരിയിട്ടു മനസ്സില്‍ 
നിന്നുമകലുവതെന്തേ 
കരയെ പുണരുന്ന കടലും    
മേഘങ്ങള്‍ ചുമ്പിക്കുന്ന  മലയും  
മാരിവില്ലു വിതാനിക്കുമാകാശവും 
മഴമേഘ കൂട്ടം കണ്ടു നൃത്ത മാടും മയിലും 
പ്രകൃതി നല്‍കുമി ദൃശ്യങ്ങളെന്നെ നീ കണ്ടിട്ടും 
കാണാതെ പോകുന്നതെന്തേ 
ഇനിയെത്ര ജന്മം കാത്തിരിക്കണം 
വീണ്ടുമി ജന്മ പുണ്യം നെടുവാനായിട്ടു 
വിടചൊല്ലി പിരിയുന്ന വേളകളില്‍ 
വിടരാഞ്ഞതെന്തേ  നിന്‍ മിഴികളെനിക്കായി
വിധി നീ ഒരുക്കുമി വീഥിയില്‍ 
ഒടുവില്‍ മധുര നോമ്പരം പേറി   
ഏകനായി നില്‍പ്പു ഞാനിതാ  

3 comments:

c.v.thankappan said...

ഒറ്റപ്പെടുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വേദന
അസഹനീയമാണ്,.
ആശംസകള്‍

ഞാന്‍ പുണ്യവാളന്‍ said...

ഉം

സീത* said...

ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ നോവറിയിക്കുന്നു..വരികൾ