കണ്ടറിഞ്ഞ ജീവിതം

കണ്ടറിഞ്ഞ ജീവിതം
ഈ ലോകം ഏറെ ദൂരം നടന്നറിഞ്ഞു,
വേദന മുതൽ ആനന്ദം വരെ തൊട്ടറിഞ്ഞു;
ആത്മാർത്ഥത തേടി വഴികളേറെ പിന്നിട്ടിട്ടും,
സ്നേഹത്തിൻ വിശുദ്ധി വിരളമെന്നറിഞ്ഞു.

വിനയത്തിൻ മാധുര്യം ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞു,
അഹങ്കാരത്തിൻ തീ പലരിലും പടർന്നു;
പുഞ്ചിരിക്ക് പിന്നിലെ കണ്ണുനീർ വായിച്ചു,
മൗനത്തിനുള്ളിലെ നിലവിളിയും കേട്ടു.

ബന്ധങ്ങൾ വന്നു, ചിലതൊക്കെ അകന്നു,
സ്വാർത്ഥതയെത്തുമ്പോൾ സ്നേഹവും മാഞ്ഞു;
വിശ്വാസം നൽകി വാതിൽ തുറന്നിടുമ്പോൾ,
പിറകിൽനിന്നെത്തിയ കുത്തുകളും ഏറ്റു.

മുഖങ്ങൾ മാറിയാലും കാലം സാക്ഷിയായി,
വാക്കുകൾ മാഞ്ഞാലും പ്രവൃത്തികൾ ശേഷിച്ചു;
സത്യത്തിന്റെ പാതയിൽ ഏകാന്തത വന്നാലും,
നേരിന്റെ ദീപം ഉള്ളിൽ കെടാതെ നിന്നു.

ജീവിതം നൽകിയ ഓരോ മുറിവിനും,
കാലം പതിയെ അർത്ഥം പകർന്നു;
നഷ്ടങ്ങളൊക്കെയും പാഠങ്ങളായപ്പോൾ,
സ്വയം തിരിച്ചറിയൽ വലിയ നേട്ടമായി.

ഇനിയൊരു മുഖത്തെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ,
പുറമല്ല, ഉള്ളമാണ് അളവുകോലാകുക;
വാക്കുകളേക്കാൾ പ്രവൃത്തിക്ക് വില നൽകും,
നന്മയുള്ള ഹൃദയത്തെ ചേർത്തുപിടിക്കും.

ലോകം മുഴുവൻ ചുറ്റിയെത്തിയാലും,
മനുഷ്യഹൃദയത്തിൻ ആഴം തീരുകയില്ല;
അവസാന ശ്വാസത്തിലും സത്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചാൽ,
ജീവിതയാത്രയ്ക്ക് അതിലും വലിയ വിജയമില്ല.

ജീ ആർ കവിയൂർ
05-10-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത