മിഴികൾ മൊഴിഞ്ഞത്

മിഴികൾ മൊഴിഞ്ഞത്
കണ്ണുകളിൽ അവന്റെ ചിത്രം കണ്ടില്ലെങ്കിലും,
കിനാവുകളിൽ അവനൊരു രൂപമായ് വന്നു;
വാക്കുകൾ തമ്മിൽ പറയാതെ പോയെങ്കിലും,
മൗനത്തിൽ ഹൃദയം പലതും പറഞ്ഞു.

അകലെയിരുന്നവൻ അരികിലായ് തോന്നി,
ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി മതിയായിരുന്നു;
അറിയാതെ ഉള്ളിൽ മധുരമൊരു രാഗം,
അന്നുമുതൽ പതിയെ പിറന്നു തുടങ്ങി.

പറയുവാൻ കഴിയാത്ത വികാരങ്ങളെല്ലാം,
പുഞ്ചിരിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു ഞാൻ നിന്നു;
അറിയാതെ വിരിഞ്ഞൊരു പൂവുപോലെ,
ഓർമ്മയിൽ ആ മുഖം തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

കാലം കടന്നാലും മായാത്തൊരു ചിത്രം,
നെഞ്ചിലെ താളിൽ പതിഞ്ഞുകിടന്നു;
പറയാതെ പോയൊരു സ്നേഹം മധുരഗാനമായി,
ആ നിമിഷം ഇന്നും കാത്തുനിൽക്കുന്നു.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
06-10-2026
തിരുവല്ല, കവിയൂർ

Comments

Popular posts from this blog

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത