അകലെയൊരു വിളക്കുമരം

അകലെയൊരു വിളക്കുമരം

കടൽപോലെ കലങ്ങിയൊരു ജീവിതവഴിയിൽ,

ദിശയറിയാതെ തുഴഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ;

തിരകൾക്കപ്പുറം മിന്നുന്നൊരു വെളിച്ചം—

അകലെയൊരു വിളക്കുമരം വിളിക്കുന്നു.

ചുറ്റും ഇരുട്ട് കനത്തുവന്നാലും,

കാറ്റ് കരുത്തോടെ പായിച്ചാലും;

തളർന്നുപോയ പായ്ക്കപ്പലിന്റെ ഉള്ളിൽ

പ്രതീക്ഷ മാത്രം അണയാതെ കാത്തിരിക്കും.

അടുത്തെത്താൻ കഴിയാത്ത ദൂരമെങ്കിലും,

ആ വെളിച്ചം വഴികാട്ടിയാകുന്നു;

എത്തുമെന്നുറപ്പില്ലാത്ത തീരത്തേക്കും

മനസ്സ് വീണ്ടും യാത്ര തുടങ്ങുന്നു.

ചില വെളിച്ചങ്ങൾ അരികിലെത്താനല്ല,

വഴിതെറ്റാതിരിക്കാൻ മാത്രം മതി;

ജീവിതം മുഴുവൻ ഇരുട്ടായാലും—

പ്രതീക്ഷയുള്ളിടത്തോളം പുലരിയുണ്ട്.

ജീ ആർ കവിയൂർ

05-10-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)