Friday, March 25, 2011

വേനല്‍ മഴ

വേനല്‍ മഴ




സന്ധ്യകള്‍ രാവിനു വഴി മാറുമ്പോള്‍
ദുഃഖങ്ങള്‍ സുഖത്തിനു വേദി ഒരുക്കുമ്പോള്‍
ആരോ കുട്ടം പിരിഞ്ഞു അകലുന്നപോല്‍
നക്ഷത്ര പകര്‍ച്ച കണ്ടു ഹൃദയം നോമ്പരപ്പെടുമ്പോള്‍
ജീവിക്കുന്നു ആരുടെയും മോഹവലയത്തിലാകാതെ
പൊടുന്നനേ നീന്റെ പ്രണയമെന്നെ
ചിരിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചപ്പോള്‍
ഹൃദയം സ്വാന്തനപ്പെട്ടു
 നിന്റെ ഇല്ലായിമ്മകളിലും ജീവിക്കാന്‍
തീക്ഷണമായ വിരഹം തളം കെട്ടി നില്‍ക്കുമി
നോമ്പരങ്ങളുടെ ഏകാന്തതകളില്‍ നിന്നെ ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്
അപ്പോള്‍ ലോകത്തിന്റെ തിരക്കില്‍ എന്നെ നീ തിരയേണ്ട
ഞാന്‍ നിന്റെ തണലായി തന്നെ ഉണ്ടായിരിക്കും
എന്നില്‍ നിന്നും എങ്ങിനെ അകലാന്‍ കഴിയും നിനക്ക്
നിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്റെ രസനകളില്‍ മണമായി മാറിയില്ലേ
നിന്നാല്‍ എങ്ങിനെ ശ്വാസ നിശ്വാസങ്ങളെ നിര്‍ത്താനാകും

2 comments:

കാല്‍പ്പാടുകള്‍ said...

"ഞാന്‍ നിന്റെ തണലായി തന്നെ ഉണ്ടായിരിക്കും
എന്നില്‍ നിന്നും എങ്ങിനെ അകലാന്‍ കഴിയും നിനക്ക്"
നന്നായിട്ടുണ്ട്....അക്ഷര തെറ്റുകള്‍ ഒഴിവാക്കിയാല്‍ ആശയ ഗ്രഹണത്തിന് സാധ്യത കൂടും....ഭാവുകങ്ങള്‍.....

ജീ . ആര്‍ . കവിയൂര്‍ said...

നന്ദി വായിച്ചതിലും തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തിയിട്ടുണ്ടേ