Friday, November 18, 2011

സായാഹ്നത്തില്‍



സായാഹ്നത്തില്‍ 

ജീവിത സായാഹ്നത്തിലെത്തി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ 
കടന്നു പോയ വഴികളൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നേരം 
മധുരവും ഉപ്പാര്‍ന്നതും കൈയ്യപ്പും  പുളിര്‍പ്പുമായി 
രസന ചക്ഷുക ശ്രവണ ഹ്രാണങ്ങളൊക്കെ  
പ്രാണനെ അനുദാവനം ചെയ്യതു പിന്തുടരവേ
വിഷമഘട്ടങ്ങളൊക്കെ മുള്ളുപോലെ തറക്കുന്ന 
നേരത്ത് പുഞ്ചിരി പൂക്കളായ് മനം ത്രസിക്കുമനു -
ഭവങ്ങളുടെ തീ ചൂളയില്‍ വെന്തുയുരുകി പക-
പാകമായി മാറുമ്പോഴുമാഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം
പല്ലു കാട്ടി ഭീതിയാലെ പുറകെ വന്നകറ്റുന്നു 
പെറ്റു പോറ്റിയവരുടെ ക്രുരത സഹിച്ചും   
ഇനിയെത്ര കാതങ്ങളും ഇടനാഴികളും
താണ്ടണമോയെന്നറിയാതെ ഇരിപ്പു 
ഈ തണലുതരുമിയന്ത്യമയാര്‍ന്നൊരു 
പച്ചിപ്പും കാത്തു         

2 comments:

അനീഷ്‌ പുതുവലില്‍ said...

ഒടുവില്‍ യാത്ര എങ്ങനെ തുടങ്ങിയോ അങ്ങനെ തന്നെ അവസാനിക്കുന്നു ...ഇടയ്ക്ക് മക്കളായി വന്നവര്‍ വെറും കൊള്ളക്കാര്‍ അവര്‍ക്ക് വേണ്ട സ്നേഹം കവര്‍ന്നിട്ട് നമ്മളെ വഴിയി തള്ളി

സീത* said...

ജീവിത സായന്തനത്തിന്റെ ദൈന്യമാർന്ന മുഖം