Monday, November 14, 2011

അറിക കപട ലോകമേ

അറിക കപട ലോകമേ 


തപം ചെയ്യത് മൗനമായി ബീജമായി 
താപമെന്തെന്നറിയാതെ ഭ്രൂണമായി 
മായിക ലോകത്തിന്‍ കാപട്യമറിയാതെ 
മിടിക്കുമമ്മ തന്‍ ഹൃദയ സ്പന്തന 
താളത്തിന്‍  സ്വന്തനത്തില്‍ 
തമോ ഗര്‍ത്തത്തില്‍ നിന്നും 
വിശ്വ വിരാട്ട് രൂപത്തിന്‍ 
സ്ഥിതിയില്‍ വന്നു പിറക്കവേ 
കടമെന്നു തീര്‍ക്കുമെന്ന് അറിയാതെ 
കടംകൊണ്ടാജീവിതം തന്നൊരു 
പെറ്റവളെ പോറ്റാതെ 
പെരുവഴിയിലേക്ക് തള്ളുമി 
ഇന്നിന്റെ ലോകമേ നിനക്കും 
ഇതുപോല ഒരു ദിനം വരുമെന്ന്  അറിക

5 comments:

അനീഷ്‌ പുതുവലില്‍ said...

ജനിപ്പിച്ചു എന്ന തെറ്റിന്റെ ശിക്ഷയായിരിക്കും അവസാനകാല കരഗൃഹവസവും,, പത്തുമാസം കഠിന തടവും ...പിഴയായി മുലപ്പാലൂട്ടും ....

ഞാന്‍ പുണ്യവാളന്‍ said...

ഉം ..........

keraladasanunni said...

പെറ്റവളെ പോറ്റാതെ പെരുവഴിയിലേക്ക്
തള്ളുമി ഇന്നിന്റെ ലോകമേ നിനക്കും
ഇതുപോല ഒരുദിനം വരുമെന്ന് അറിക

ആ അറിവാണ് വേണ്ടത്.

MINI.M.B said...

പ്രസക്തമായ കവിത.

സീത* said...

ഈ ലോകം ഇങ്ങനെ തന്നെ...