Saturday, January 28, 2017

ശാന്തിയുടെ ചിരി

ശാന്തിയുടെ ചിരി

നനുത്ത ശ്വാസം
വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകൾ
മൗനമുടഞ്ഞു ചിതറി 

കുളിർ തെന്നലില്‍
രഹസ്യമർമ്മരങ്ങള്‍
തണുത്തുറഞ്ഞു  നിമിഷങ്ങള്‍

നിമ്നോന്നതങ്ങളില്‍
നിലാവു പരന്നൊഴുകി
ശ്വാസനിശ്വസഗതിക്കു

സാഗര തിരമാലയുടെ വേഗത
നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്തു വന്നൊരു
അനുഭൂതിയുടെ പൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നു .

മഴയുടെ ഒടുക്കം
സൃഷ്ടിയുടെ. തുടക്കം ..
അര്‍ത്ഥ വിരാമാര്‍ന്ന മൗനം  ...

ആനാദിയില്‍ വചനം മൊട്ടിട്ടു
വാക്കുകള്‍പൂക്കളായ് വീണ്ടും
കവിത ഉണര്‍ന്നു വണ്ടുകള്‍ മൂളിപറന്നു

ആമരം ഈമരമായി രാമ രാമ
മാമുനി മാനിഷാദ ചൊല്ലി
അരണിയില്‍ തരുണി വെന്തു

ചൂത് ദൂത് ആക്ഷേപങ്ങള്‍
അക്ഷൗണികൾ നിരന്നു
ഹത കുഞ്ചരക്കിടയില്‍

പാഞ്ചജന്യം മുഴങ്ങി
ഒരിടത്ത് തോല്‍വിയും ജയവും
കൈകോര്‍ത്തു ചുടലനൃത്തം ചവുട്ടി

പ്രളയം വീണ്ടും വീണ്ടും
സാഗരം വളര്‍ന്നു
ബുദ്ധന്റെ ചിരി പരന്നു..

ജീ ആര്‍ കവിയൂര്‍
28-1-2017

No comments: