ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

വര്‍ണ്ണ വിചിത്രം വിചിത്രമി പ്രകൃതിയുടെ വികൃതിയോ മായാജാലമോ വല്‍മീകങ്ങളില്‍ നിന്നു വിരിഞ്ഞു പറന്നു പൂക്കള്‍ക്കു ചുറ്റും മന്സ്സു നിറയെ ആശകളാല്‍ നടക്കുന്നു പ്രണയത്തിന്‍ പിന്നാലെയെന്നു എണ്ണുന്നു കവികുല ജാലങ്ങള്‍ സത്യമെന്നറിയാതെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു വെറുതെ ഇവകളെല്ലാം പ്രകൃതിയുടെ വിരല്‍തുമ്പിന്‍ മുന്നില്‍ കളിപ്പാവകളല്ലേ  എങ്കിലും വരികളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കും നഷ്ട വസന്തത്തിന്‍ ചേലുള്ള ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങള്‍ ശലഭങ്ങള്‍

ഒരു ചാറ്റ് വിശേഷം അവളെ അവന്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു ചക്കരെ ചോറുണ്ടോ എന്ന് മറുപടിയായി മൊഴിഞ്ഞു ഇല്ല പഞ്ചാരേയെന്നു പിന്നെയും പോകാതെ കാല്‍ നഖത്താല്‍ ഭൂമിയില്‍ വരച്ചു നിന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു വൈകാതെ പോയി വരൂ പൊന്നെ മറുപടി പോയി വരാം തങ്കമേയെന്നു ഇഷ്ടം എനിക്ക് നിന്നോടു ഉപ്പോളം അതല്ലേ പറഞ്ഞത് പോയി വരൂ എന്ന് അവള്‍ ലജ്ജയോടെ മൊഴിഞ്ഞു എനിക്ക് നിന്നോടു ഇഷ്ടം കടലോളം അവന്‍ ധൈര്യമായി പറഞ്ഞു, നിന്നോടു ഈ അന്തമാം ആകാശത്തോളം ഇഷ്ടമെന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വീണ്ടു നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടു അവന്‍ പറഞ്ഞു പിന്നെ നിന്നാല്‍ താളം ഏറും അനുരഗമേറും,കുറ്റം  പറയാതെ പോയി വരൂ ഞാന്‍ പോയി വരാം ,അത് കേട്ട് അവന്‍ മകളെ പോയി വരൂ വയറു നിറക്കു എനിക്ക് നിന്നോടു ഇഷ്ടം കടലലയോളമെന്നു അത് കേട്ടവന്‍ പറഞ്ഞു ഇനി നിന്നാല്‍ താളം മുറുകും അനുരഗ മേറും കുറ്റം  പറയാതെ പോയി വരൂ ഇല്ലേങ്കില്‍ ഇതൊക്കെ ചേര്‍ത്തു ഞാന്‍ കവിത ഒരുക്കുമേ എന്ന് അത് കേട്ടവള്‍ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു അയ്യോ അയ്യോ പിന്നെ പോയ വഴിക്കവള്‍ തിരിഞ്ഞു വന്നതേ ഇല്ല ?!!

സംശയം  ഏറുന്നു ദുരിതങ്ങള്‍ രൂഡമൂലമാം അകല്‍ച്ചകളുടെ  കാണാകാഴ്ചകളായിന്നു  പരസ്പ്പര പൂരകങ്ങളാകാതെ ധ്രുവങ്ങളായി വികര്‍ഷിക്കുന്നു  നൊമ്പരങ്ങള്‍ അവനവന്‍  തുരുത്തുകളില്‍ കുഴിച്ചു മൂടി  അതിന്‍ മേല്‍ തിറതിര്‍ത്തു  ഫണമുയർത്തി ശത്രു ഭാവേന കാണുന്നു സ്വയം ആരെന്നു മനസ്സിലേൽക്കാതെ അഹം വാഴുന്നു ചക്രവർത്തി കണക്കെ ഇതിനൊരറുതി വരട്ടെ അകലട്ടെയി സംശയ ഭൂതം

ഏകാന്തതയുടെ സ്വപ്ന മുഖങ്ങൾ  സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്ത ലോകത്തെക്കോ  സ്വയം തിരഞ്ഞും തിരിഞ്ഞു നോക്കി  സ്വപ്നങ്ങൾ മൃതിയടഞ്ഞാൽ ജീവിതം  സർവതും നഷ്ടപ്പെട്ട പോൽ അല്ലോ  ചിറകൊടിഞ്ഞ പറക്കാൻ കഴിയാത്ത  ചെറു കുരുവിയെന്നോണം ദാഹാർത്തയായി ചുവപ്പാർന്ന മാനം നോക്കി കണ്ണുകളടച്ച്  ചിത്രം ചമക്കുന്നു ഉയരങ്ങളിൽ പറക്കുവാൻ തപസ്യ അനുഷ്ടിക്കും ഉഷരമാം ഭൂവിന്റെ താങ്ങാനാവാത്ത ദുഖങ്ങളുടെ ചിതകൾ തോള് കൊടുക്കുവാനില്ലത്ത മൃതികൾ താഴവരങ്ങളിൽ തളർന്നു തേടുന്ന അഭയം ഇഴഞ്ഞു നിങ്ങും ദിങ്ങളുടെ ദൈന്യത ഇമയടച്ചു കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഇളിക്കും മുഖങ്ങൾ ഹോ ക്രൂരം ഇനിവേണ്ടയി വേദനയുടെ കനവുകൾ .

പെരുമ  പൊള്ളയല്ലാത്തൊരുയി  പെരുമഴ താളം പോലെ  പെയ്യ്തിറങ്ങുന്ന മലയരാഗം  പൊങ്ങിയും താണും മോഹിതമാക്കട്ടെ  പെരുമ്പറ കൊട്ടുമെന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ ഭാഷ  പൊലിയാതെ മനസ്സിനുള്ളില്‍ ഓളങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കും  പൊലിമ പകര്‍ത്തുന്നു ഓണവിഷു പാട്ടുകളില്‍  പൊന്നോമന മക്കള്‍ തന്‍ ചുണ്ടുകളില്‍ കളിയാട്ടട്ടെ  പെരുമ പരത്തട്ടെ എന്‍ മധുരം മലയാളം

മാനസ യാത്ര ഒരു സ്വപനം വീണു മഞ്ഞുതുള്ളിയായ് പുല്‍കൊടി തുമ്പില്‍ സൂര്യ കിരണ കിരണങ്ങളേറ്റു കണ്ണുകളതു കവര്‍ന്നെടുത്തു നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗം പൂകിയിവകള്‍ രാവു പിറന്നോടുങ്ങുമ്പോള്‍ പുനര്‍ജജനിക്കുന്നു ഒപ്പം പറക്കുവാനൊരുങ്ങി മുഖമുയര്‍ത്തി കാറ്റിന്‍ മര്‍ദ്ദം ഏറ്റുവാങ്ങി മനസ്സു ഞാന്‍ അറിയാതെ എങ്ങോ പറന്നകന്നു കടലിലുടെ ഒഴുകാനൊരുങ്ങി ആഴമറിയാതെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ മനസ്സിന്‍ യാത്ര തുടങ്ങി എവിടെയൊക്കെയോ പോയി നങ്കുരമിട്ടു മനസ്സിന്‍ പിറകെ പോയി മലകള്‍ കടന്നു കാറ്റിന്‍ കുളിരറിഞ്ഞു മഞ്ഞു തുള്ളികള്‍ വീണു തല നനഞ്ഞു വെയിലെറ്റ് കണ്ണുകള്‍ മഞ്ഞളിച്ചു ചന്ദ്രന്റെ ചിരിയില്‍ മയങ്ങി താരകങ്ങള്‍ കണ്ണുചിമ്മി അവസാനം സൂര്യന്‍ അസ്തമിക്കാതെ ആയി തിരികെ വരാനാകാത്തവണ്ണം

പടു മഴയോട് കദനങ്ങളെയകറ്റും കനവിൻ കിനിവിൻ കനിയൊ കാതരയോ ഇദയത്തിൽ ഈണം പകരും ഇതളഴിയാതെ ഇമയടയാതെ പ്രതീക്ഷയായ് പ്രാര്‍ത്ഥനയായ്   പ്രണയ പ്രളയമോ പ്രാണനോ നീ മണ്ണിൻ മണമായ് വിണ്ണിൻ നിറമായ്‌ മനസ്സിൻ കുളിരായ് വീണ്ടും വീണ്ടും പെയ്തൊഴിയും നീർമുത്തോ പടുമഴയായ് മാറിയതോ നീ വഴിയറിയാതെ നിലയറിയാതെ