Sunday, September 30, 2012

സുഹുര്‍ത്തെ നന്ദി


സുഹുര്‍ത്തെ നന്ദി




പുലരിവന്നു പുതപ്പഴിയിച്ചു 
ഇളം തെന്നലുണര്‍ത്തി 
വിവശയായ മനം 
മാനം നോക്കിനിന്നു 
അറിയാതെ ആശിച്ചു പോയി 
ഒരു സൗഹൃദം വളര്‍ത്താമിനിയുമി 
സുന്ദര നിമിഷങ്ങളെന്നോ
എന്ന് നിര്‍വചിക്കാനാവാതെ 
സമുദ്രത്തോളം വെലുതാം 
സ്നേഹ പുസ്തകത്തിന്‍ 
താളുകളില്‍ താഴുകള്‍ 
വിഴ്ത്താതെ തുടരാമിനി 
സൗഹൃദത്തിന്‍ ശിതള ഛായയിലായി 
തുറക്കാന്‍ കഴിയാത്ത പൂട്ടുകളാല്‍ 
അകറ്റുന്നു ഈ ലോകത്തിന്‍ നിയമങ്ങളെ 
തച്ചുടക്കാം നമുക്കിനിമേല്‍ 
നല്ലൊരു സായന്നം  
ചിന്തക്ക് അന്നമായി തന്ന 

സുഹുര്‍ത്തെ നന്ദി

1 comment:

ആറങ്ങോട്ടുകര മുഹമ്മദ്‌ said...

കൊച്ചു കവിത.. അക്ഷരത്തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തുക