Thursday, July 12, 2012

വിസ്മരിക്കാന്‍ ആവുമോ


വിസ്മരിക്കാന്‍ ആവുമോ 
വരണ്ട നാവില്‍ വറ്റാത്ത രുചി 
വിരണ്ട മനസ്സിന്റെ സമാശ്വാസം 
വിതുമ്പിനിറഞ്ഞ കണ്ണുനീരിനെ 
വാത്സല്യത്തോടു തുടച്ച കൈ
വിശന്ന വയറിനു നിറച്ചോരു 
വേദനയെ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ക്കും 
വിടരുന്നോരോര്‍മ്മതന്‍ ജീവിത പുസ്തകതാളിലെ 
വടിവൊത്ത അക്ഷരങ്ങള്‍ വിരല്‍ തുമ്പിലുടെ 
വിരിഞ്ഞ വാടാമലരുകളാണ ഉണ്മ 
വിശ്വം ചമച്ചൊരു വിശ്വനാഥനും 
വിസ്മരിക്കാനാവുമോ വിശ്വജനതേ അറിക , 
വിശ്വാസ ആശ്വാസമാണ്  എന്‍ അമ്മ

1 comment:

Saroja Kanakappan said...

പെറ്റു വളര്‍ത്തിയ മാതാവിലല്ലാതെ
മറ്റാരിലെങ്കിലും നമ്മുടെ നിഷ്കളങ്ക സ്നേഹം
ജീവിതാന്ത്യം വരെ അര്‍പ്പിക്കുവാന്‍ കഴിയുമോ....?


എത്ര സുന്ദരം അമ്മ തന്‍ സ്മരണ.