Sunday, July 14, 2013

മനസ്സിന്‍ മര്‍മ്മരങ്ങള്‍


മനസ്സിന്‍ മര്‍മ്മരങ്ങള്‍

ഇരുൾ വീണ മനസ്സിൻ
ചക്രവാള സീമയിൽ
ഓർമ്മകളെ തൊട്ടുണർത്താൻ
ശ്രമങ്ങളൊക്കെ വെറുതെയായോ
മൂളിയകലുന്ന കാറ്റിൻ ചിറകിലേറി
താഴ്വാരങ്ങളിൽ ചേക്കേറും നേരവും
മുളംകാടിന്റെ മർമ്മരവും
ചീവിടുകളുടെ മൂളലുകളും
രാപ്പാടിയുടെ ഗാനശകലങ്ങളിലും
കണ കണങ്ങളിൽ നിറയും നിൻ
അഭൌമികമാം സാമീപ്യമറിഞ്ഞു
എന്നിട്ടുമെന്തേ അകന്നു അകന്നു
അലിഞ്ഞു അലിഞ്ഞു കൈ പിടിയിലമരാതെ
എങ്ങോ പോയി നീ മറയുന്നു
നിന്നെ ഞാന്‍ എന്ത് വിളിക്കണം
അനാമികയെന്നോ മായാ മോഹിനിയെന്നോ

1 comment:

ajith said...

ഒരു പേരിലെന്തിരിയ്ക്കുന്നു!!