Sunday, May 5, 2013

നീ


നീ

നിശയുടെ നീലാബരങ്ങളില്‍
പാല്‍ നിലാവിന്‍ ലഹരിയായ്
നിന്‍ മുഖം കണ്ടു ഞാന്‍
എത്രയോ മോഹനം സുന്ദരം

പാടുവാന്‍ മറന്ന രാഗമായ്
മീട്ടുവാന്‍ ഒരേ സ്വരം മാത്രമായ്
മിഴികളില്‍ നിറഞ്ഞ  പ്രണയ
കവിത ഞാന്‍ കുറിച്ച് എടുത്തുമെല്ലെ

സാഗരങ്ങളതു ഏറ്റുപാടി
കുയിലുകളും കൂടെ പാടി
മലരണിഞ്ഞു കാടുകള്‍
മനവും പൂത്തു ഉലഞ്ഞുവല്ലോ

2 comments:

Cv Thankappan said...

പുതുവസന്തം വരവായ്...
ആശംസകള്‍

ajith said...

മലരണിക്കാടുകള്‍ തിങ്ങിവിങ്ങി