Friday, November 23, 2012

എന്തെന്നറിയാതെ


എന്തെന്നറിയാതെ 

അതിജീവനത്തിന്‍ പാതയില്‍ 
ഇരുള്‍ നിറഞ്ഞ ഇടനാഴികള്‍ 
അങ്ങ്  അന്ത്യമായി തിളങ്ങും 
പ്രകാശധാരതെടുമ്പോള്‍ 
പൈദാഹങ്ങളൊക്കെ മറന്നു 
പഞ്ചഭൂതകുപ്പായത്തിനുള്ളിലെ 
അഞ്ചിതമാം ശക്തിയെ അറിയാതെ 
പ്രപഞ്ച സത്യത്തിന്‍ പോരുലുള്ളിലെന്നു 
നിനക്കാത്തെ ഞാനെന്നുമെന്റെ  തെന്നും 
ആര്‍ത്തി പെരുകി ആക്രാന്തമേറി 
എങ്ങോട്ടാണി പായുന്നിതു കേവലമൊരു 
ശ്വാസനിശ്വാസത്തിനിടയിലറ്റുപോകുമെന്ന-
റിയാതെ എണ്ണുന്നു പാവമിവനറിയുന്നില്ലല്ലോ 
എണ്ണമറ്റ ദിനങ്ങളല്ലോയി ഭൂമുഖത്തു ഉള്ളതെന്ന് 

3 comments:

Chandrababu Panangadu said...

അഹോ.. സത്യം സത്യം...

ചന്തു നായർ said...

നല്ല വരികൾക്കെന്റെ നമസ്കാരം

Cv Thankappan said...

ആശംസകള്‍