Sunday, November 18, 2012

പറയാതെവയ്യ

പറയാതെവയ്യ 




അമ്മയച്ഛനെന്നു കാട്ടി തന്നങ്ങു
ഇച്ഛിക്കുന്നതെല്ലാം വാങ്ങി തന്നതും
ആനകളിച്ചും കഥകളേറെ പറഞ്ഞു
ലോകമെ തറവാടെന്നറിഞ്ഞതും

ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ ദുഖമാണെയെന്നു
അറിയാതെ കളി ചിരിയുമായി നടന്നു
തീരും മുമ്പേ കാലങ്ങളുടെ ഇതളുകള്‍
പൊഴിഞ്ഞു കൊഴിഞ്ഞു പോയി പിന്നെ


സംസാര സാഗര തീരത്തു നിന്നു 
മിന്‍സാര കനവുകളേറെ കണ്ടു
അനുസരണ കേടുകളൊക്കെയറിഞ്ഞു
അനുനയിപ്പിക്കുവാനറിയാതെ


ഇന്നു കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ക്കുന്നു ഏറെയായി 
അകതാരില്‍ നോവുകള്‍ വളര്‍ന്നങ്ങു
ഓര്‍ത്തുപോയി അച്ഛനുമ്മയുമുണ്ടായിരുന്നത്
ആന്ദമേറെയായിരുന്നുയെന്നു പറയാതെവയ്യ


1 comment:

ajith said...

പറഞ്ഞുപോകും