വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന ഓർമ്മ

വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ കാറ്റിനൊപ്പം

ഒരു പഴയ ഗന്ധം അകത്തുവന്നു;

മറന്നുവെന്ന് കരുതിയ നിമിഷം

വീണ്ടും മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

മുറ്റത്തെ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞപ്പോഴും

മനസ്സിൽ ഒരു ശൂന്യത പടർന്നു;

ഒരിക്കൽ ചിരിച്ചിരുന്ന ശബ്ദം

ചുവരുകളിൽ പതിഞ്ഞുകിടന്നു.

വാതിൽ പതിയെ അടച്ചിട്ടും

ഓർമ്മ പുറത്തേക്ക് പോയില്ല;

കാലം എത്ര ദൂരം കൊണ്ടുപോയാലും

ചില സ്നേഹങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തും.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

07-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍