നീയകന്നൊരു വിലാപം

നീയകന്നൊരു വിലാപം

നീയകന്നൊരു വിലാപമായ്,

എന്നുള്ളിൽ വിഷാദ കാവ്യമായ്,

പാടുവാനാവാത്തൊരു നോവായ്,

എൻ അരികിൽ സ്വാന്ത്വനമായ്,

വന്നൊരു സുഗന്ധക്കാറ്റായി...

നിന്നോർമ്മ തഴുകുമ്പോൾ

മിഴികളിൽ നനവായി,

മൗനത്തിൻ തീരത്ത്

മധുരമാം നാദമായി,

നീയെൻ സ്വപ്നങ്ങളിൽ

വീണ്ടും പൂക്കുന്നുവല്ലോ...

നിലാവിൻ നീർതുള്ളിപോൽ

നിശയിൽ നീയെത്തുമ്പോൾ,

ഉറങ്ങാത്ത വീണയിൽ

ഒരു രാഗമായ് മാറുന്നു.

അകലെയാണെങ്കിലും

അരികിലായ് തോന്നുന്നു,

നിന്റെ മൃദുസ്മരണ

എൻ ഹൃദയം തഴുകുന്നു.

കാലത്തിൻ കൈവഴിയിൽ

മാഞ്ഞുപോകാത്തൊരു

ചിത്രമായ് നീയെൻ

മനസ്സിൽ തെളിയുന്നു.

പിരിയുവാൻ വിധിയുണ്ടായാലും,

മറക്കുവാൻ കഴിയില്ലല്ലോ—

ഒരു ജന്മം തീർന്നാലും

ഈ സ്നേഹം തീരില്ലല്ലോ...

നീയകന്നൊരു വിലാപമായ്,

എന്നുള്ളിൽ വിഷാദ കാവ്യമായ്,

പാടുവാനാവാത്തൊരു നോവായ്,

എൻ അരികിൽ സ്വാന്ത്വനമായ്,

വന്നൊരു സുഗന്ധക്കാറ്റായി...

നീയെൻ സ്വപ്നങ്ങളിൽ

വീണ്ടും പൂക്കുന്നുവല്ലോ...

ഒരു ജന്മം തീർന്നാലും

ഈ സ്നേഹം തീരില്ലല്ലോ...

ജീ ആർ കവിയൂർ 

07 09 2026

( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)