ഉറവ വറ്റാത്ത മനസ്സ്

ഉറവ വറ്റാത്ത മനസ്സ്

വെയിലേറ്റ വഴികളിലൂടെയും

ഒരു തുള്ളി കുളിർ പകർന്നു;

വേദനകൾ വന്നു നിറഞ്ഞപ്പോഴും

കരുണയ്ക്ക് വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു.

കാലം പലതും കവർന്നെടുത്തിട്ടും

നന്മയുടെ ദീപം കെട്ടുപോയില്ല;

തളർന്നുപോയ നിമിഷങ്ങളിലും

പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ നിന്നു.

മഴയില്ലാത്ത ആകാശത്തിലും

മേഘങ്ങളെ കാത്തിരുന്നു കണ്ണുകൾ;

ലോകം വരണ്ടുപോയാലും ഉള്ളിൽ

ഒരു ഉറവ എന്നും ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

07-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)