Friday, October 13, 2017

വീര്‍പ്പുമുട്ട്

വിരഹാമാര്‍ന്ന പകലിന്റെ
നോവ്‌ ഏറ്റുവാടിയ സന്ധ്യ
വഴിതേടുമെന്റെ ഹൃദയം
അറിയാതെ ഒന്ന് തേങ്ങി
തന്ത്രികൾ തകർന്ന വീണപോൽ
കദനങ്ങൾ ഇഴവിട്ടു പോയൊരു
വരികളായി വന്നു ഉണര്‍ത്തി
ആശ്വാസമായി അവളെന്‍
വിരല്‍ തുമ്പിലിരുന്നു
നീറുന്ന ബന്ധനങ്ങളാല്‍ വീര്‍പ്പുമുട്ടി  
മോചിതയാവാന്‍ കൊതിയോടെ 
മറക്കുവാനാകാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ പേറി
ദിനരാത്രങ്ങളൊക്കെ കടന്നു പോയ്‌
സുഖ ദുഃഖ സമ്മിശ്രമാം ജീവിതത്തില്‍
കയറുന്ന കുന്നിന്റെ ഇറക്കങ്ങള്‍ കണ്ടു
താഴ്വാരങ്ങളിലെ വിടരുന്ന പുഞ്ചിരി
ശലഭ ശോഭയാര്‍ന്ന ചിറകുകള്‍ വിടര്‍ത്തി
വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വാരി വിതറിയ കാഴ്ച വസന്തം
സ്മൃതി പഥങ്ങളില്‍ മൗനമുടച്ചു കടന്നുപോയ്
ജീവിതയാനം വീണ്ടും ദിനകണക്കുകളുടെ
മനക്കൊട്ടകെട്ടി പിരിയുവാനാവാത്ത മായാ
മോഹങ്ങളുടെ പിടിമുറുക്കുമ്പോഴുമക കണ്ണുമായ്
ആരോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു ഇതുവെറും
വ്യാമോഹമാണ് കപടമാണ് ഇതില്‍പ്പെട്ടു
ഉഴലാതിരിക്കകയാണെന്ന് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ..!!

1 comment:

Cv Thankappan said...

നല്ല വരികള്‍
ആശംസകള്‍ സാര്‍