Thursday, October 20, 2016

അഴലിന്‍ കാവ്യം

അഴലിന്‍ കാവ്യം

ഗതകാലത്തിനോര്‍മ്മകളവളേ
നങ്കൂരമില്ലാതെ പായ്മരമൊടിഞ്ഞ
വഞ്ചിപോലലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു

ഇങ്ങനെയൊക്കെയായിട്ടും
അവളോരക്ഷരമുരിയാടിയില്ല
മസ്സിലാകെ കുറിച്ചിട്ടു കൊണ്ടേയിരുന്നു

നോവിന്‍ ലിപികളാല്‍ പെറ്റിട്ടു
തണലാര്‍ന്ന അക്ഷര നികുഞ്ചങ്ങള്‍
വെഞ്ചാമരം വീശി അഴലിനാശ്വാസമായ്

കഴലിണ തൊഴുതു നിന്നു തീരം
കടലിന്റെ  ആലിംഗനമേറ്റു
പുളകമണിഞ്ഞു തളര്‍ന്നു കിടന്നു

അകലെ മൈനാകത്തെ മുകിലുകള്‍
ചുംബനത്താല്‍ മൂടുമ്പോളറിയാതെ
ആനന്ദാശ്രു  പൊഴിച്ചു കുളിരായ്

കാറ്റതുയെറ്റുവാങ്ങി കാടിന്‍
സുഗന്ധവുമായ് അനുരാഗമായ്
എവിടെയോ മാറ്റൊലികൊണ്ടൊരു

എഴുതിയാല്‍ തീരാത്ത
മഹാകാവ്യമായ് നെഞ്ചിന്‍ താളില്‍
കുറിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നവളാരുമാറിയാതെ...!!







1 comment:

Cv Thankappan said...

ആശംസകള്‍