മഴത്തുള്ളിയിലെ ആകാശം

മഴത്തുള്ളിയിലെ ആകാശം

ഒരു മഴത്തുള്ളി
ഇലത്തുമ്പിൽ വിറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ,
അതിന്റെ സുതാര്യ ഹൃദയത്തിൽ
ഒരു നീലാകാശം തെളിഞ്ഞിരുന്നു.

മേഘങ്ങൾ കടന്നുപോയ വഴികളും,
പറന്നുപോയ പക്ഷികളുടെ നിഴലുകളും,
അകലെയൊരു സൂര്യന്റെ പുഞ്ചിരിയും—
എല്ലാം അതിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.

ചെറുതാണെന്ന് കരുതി
ആ തുള്ളിയെ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല;
പക്ഷേ അതിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നത്
ഒരു വിശാല ലോകമായിരുന്നു.

മണ്ണിലേക്കു വീഴുമ്പോൾ
അത് സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ടില്ല—
ഒരു വിത്തിന്റെ സ്വപ്നമായി മാറി,
പുതിയൊരു പച്ചപ്പിന് ജീവൻ നൽകി.

മഴത്തുള്ളി പറഞ്ഞു—
“എന്റെ ചെറുപ്പം കണ്ട്
എന്റെ ആകാശത്തെ ചെറുതാക്കരുത്;
ഒരു തുള്ളിയിലും
ഒരു വിശ്വം ഒളിഞ്ഞിരിക്കാം.”

അങ്ങനെ ഒരു മഴത്തുള്ളിയിൽ
ആകാശം തന്നെ ഭൂമിയെ തൊട്ടു—
ചെറുതിന്റെ ഉള്ളിലും
വലിയൊരു ലോകം ജീവിക്കുന്നുവെന്ന്
നിശ്ശബ്ദമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട്… 

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
21-08-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

പ്രഭാത കിരണം