Sunday, February 19, 2017

ഏകാന്തതയുടെ മരണം

ഏകാന്തതയുടെ മരണം

എവിടെയോ തൊട്ടുണര്‍ത്തി നീയെന്‍
ഏകാന്തതകളില്‍ കനല്‍ നിറച്ചു
നിറങ്ങള്‍ മിന്നി തെളിഞ്ഞു മറഞ്ഞു
നഷ്ടങ്ങളുടെ ഏടുകളില്‍ നിന്നും
പ്രിയപ്പെട്ടതു പലതും കൈവിട്ടുവോ
തണല്‍ മര ചോട്ടിലെ മര്‍മ്മരങ്ങളും
കുളിര്‍ കാറ്റിന്റെ കുഞ്ഞു തലോടലുകളും
വിളറി വെളുത്ത പകലിന്റെ മുകളില്‍
കറുത്ത തിരിശീല വീഴ്ത്തിവന്ന സന്ധ്യകളില്‍
നിന്റെ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നുവോ
അക്ഷരകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഗര്‍ഭപേറുന്നു മനസ്സില്‍ നിന്നും
വിരലുകളാല്‍ പെറ്റ് വീഴുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാവും
അനുഭൂതിയുടെ ലഹരിയില്‍ നിന്നും പെട്ടന്നുണര്‍ന്നു
വിറയാര്‍ന്നു ഉച്ചത്തില്‍ ഉള്ള ഉപദ്രവസഹായിയാം
മൊബൈലില്‍ തെളിഞ്ഞ നിന്‍ ഓര്‍മ്മമുഖം
അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക് ക്ഷതം വീണ്ടും
ഏകാന്തതയുടെ മരണം

ജീ ആര്‍ കവിയൂര്‍
16 .02 .2017

1 comment:

തുളസി said...

പ്രവാസിയുടെ വേദന തീര്‍ക്കുന്ന ചെറിയ ഇടങ്ങളാണ് ചെറിയ കവിതകള്‍